Με συνοπτικές διαδικασίες, υποδομές ζωτικής σημασίας για την εθνική συνδεσιμότητα και την ασφάλεια των ακριτικών περιοχών παραδίδονται σε ιδιωτικά συμφέροντα για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες.
Η κυβέρνηση, πιστή στο δόγμα της παραχώρησης των πάντων, μετατρέπει τις πύλες εισόδου της χώρας σε ένα ενιαίο «cluster» προς εκμετάλλευση. Από την Αλεξανδρούπολη και την Καστοριά μέχρι το Καστελόριζο, την Κάσο και τη Λήμνο, 22 αεροδρόμια παύουν να αποτελούν δημόσιο αγαθό υπό τη διαχείριση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ).
Τα αεροδρόμια που βγαίνουν στο «σφυρί»:
Βόρεια Ελλάδα: Αλεξανδρούπολη, Καστοριά, Κοζάνη.
Νησιωτική Ελλάδα: Αστυπάλαια, Ικαρία, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Κάσος, Καστελόριζο, Κύθηρα, Λέρος, Λήμνος, Μήλος, Νάξος, Πάρος, Σητεία, Σκύρος, Σύρος, Χίος.
Ηπειρωτική Ελλάδα: Άραξος, Ιωάννινα, Νέα Αγχίαλος.
Τέσσερις Δεκαετίες
Υπό Ιδιωτικό Έλεγχο
Η σύμβαση παραχώρησης, διάρκειας 40 ετών, ουσιαστικά δεσμεύει το μέλλον των τοπικών κοινωνιών και της εθνικής οικονομίας για σχεδόν μισό αιώνα. Ενώ η κυβέρνηση βαφτίζει την κίνηση αυτή ως «αξιοποίηση» και «αναβάθμιση», η πραγματικότητα πίσω από τις λέξεις είναι η απώλεια του κρατικού ελέγχου σε περιοχές στρατηγικής σημασίας.
Ο διαγωνισμός εκκινεί άμεσα, με τις προεπιλεγμένες εταιρείες να καλούνται να υποβάλουν τις προσφορές τους μέχρι τις 30 Ιουνίου 2026.
Ανάπτυξη για Ποιον;
Μετά την παραχώρηση των 14 μεγάλων αεροδρομίων, η
κυβέρνηση Μητσοτάκη σπεύδει να «ξεφορτωθεί» και τα υπόλοιπα, για την Μίζα.
Για άλλη μια φορά, το δημόσιο συμφέρον θυσιάζεται στον βωμό των αριθμών και των ιδιωτικών κερδών, αφήνοντας τη χώρα χωρίς κανέναν έλεγχο στις στρατηγικές της υποδομές.
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου