Χρωστάνε σ’ όσους μιλάνε ελληνικά και παραμυθιάζουν τον λαό ότι θα «φτιάξουν» την εθνική οικονομία. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν, χρέωσαν, οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία και στα Μνημόνια, κατάφεραν να εκτινάξουν τις δικές τους οφειλές σε επίπεδα που πλέον ξεπερνούν αθροιστικά το 1 δισεκατομμύριο ευρώ!
Τα «θαλασσοδάνεια» Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ συνθέτουν ένα οικονομικό και πολιτικό σκάνδαλο τεραστίων διαστάσεων. Την ώρα που μικρομεσαίες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο, νοικοκυριά διαλύονται από την οικονομική ανημπόρια και ο πολίτης απειλείται με κατασχέσεις ακόμη και για μικρές οφειλές, τα δύο κόμματα της εξουσίας συνεχίζουν απτόητα να δανείζονται, να μην εξυπηρετούν τις δόσεις τους και να σωρεύουν τόκους. Το πλέον προκλητικό, όμως, δεν είναι μόνο η συσσώρευση του χρέους. Είναι ο μηχανισμός συγκάλυψης που στήθηκε. Προκειμένου να εξασφαλίσουν το δικό τους πολιτικό ακαταδίωκτο και να μη λογοδοτήσουν ποτέ για τα «θαλασσοδάνεια» που έπαιρναν με εγγύηση αέρα κοπανιστό, δεν δίστασαν να ψηφίσουν τη φωτογραφική ασυλία των ίδιων των τραπεζικών στελεχών. Μετατρέποντας την απιστία σε έγκλημα κατ’ έγκληση, σφράγισαν τις δικογραφίες και εξασφάλισαν ότι οι τραπεζίτες δεν θα τους ενοχλήσουν ποτέ, κι εκείνοι με τη σειρά τους δεν θα διωχθούν ποτέ.
Ο λόγος γίνεται για τον νόμο 4637/2019 της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο οποίος δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α’ 180 στις 18/11/2019. Εκεί προβλέφθηκε ότι για το αδίκημα της απιστίας, όταν αυτή στρέφεται κατά πιστωτικού ή χρηματοδοτικού ιδρύματος, η ποινική δίωξη δεν ασκείται αυτεπαγγέλτως, αλλά απαιτείται έγκληση (μήνυση) από το ίδιο το πιστωτικό ίδρυμα.
Αυτό σήμαινε ότι οι εισαγγελικές Αρχές δεν μπορούσαν πλέον να συνεχίσουν ή να κινήσουν δίωξη χωρίς σχετική απόφαση της τράπεζας. Δηλαδή, τα κόμματα που κατέστρεψαν την Ελλάδα θα συνεχίσουν το φαγοπότι μαζί με τους τραπεζίτες στην υγειά των κορόιδων, των φορολογουμένων, και ούτε ένας από δαύτους δεν θα πάει φυλακή για τα εγκλήματα που διέπραξε σε βάρος του λαού και της πατρίδας.
Οκτώ χρόνια είναι πολλά. Πάρα πολλά…Η χούντα που μας τσάκισε, λιγότερο κράτησε…
Ή τουλάχιστον είναι αρκετά για να αλλάξει μια κυβέρνηση, να αλλάξουν υπουργοί, να αλλάξουν πολιτικές, και κυρίως να κριθεί ένα κυβερνητικό αφήγημα από τα αποτελέσματά του.
Στην Ελλάδα, όμως, ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει στο 2019.
Ο «ανέμελος γόνος» παραμένει στη θέση του, χαμογελά, φωτογραφίζεται, εγκαινιάζει, εξαγγέλλει, πάει διακοπές (για να χαλαρώσει), και με τη βοήθεια πανάκριβων επικοινωνιακών επιτελείων (μαντέψτε ποιος τα πληρώνει), επιχειρεί, και καταφέρνει, να πείσει ότι το μαύρο είναι απλώς… μια διαφορετική απόχρωση του λευκού και προκαλεί στημένα τηλεοπτικά πάνελ, εξαγορασμένα «ρεπορτάζ» και «αναλύσεις», μαϊμού δημοσκοπήσεις, «φλογερές» κομματικές ανακοινώσεις, και… την επόμενη είδηση.
Και το εντυπωσιακότερο; Ο λαός τον πιστεύει, ή απλά δεν αντιδρά.
Κάτι σαν το σύνδρομο της Στοκχόλμης, στα καθ’ ημάς.
Έναν πολίτη, που πληρώνει περισσότερα για να ζήσει, περισσότερα για να στεγαστεί, περισσότερα για να μετακινηθεί, και περισσότερα για να φορολογηθεί.
Και που όταν πάει σε μπακάλικο, ή σούπερ μάρκετ, πρέπει να τον συνοδεύει ασθενοφόρο για τον κίνδυνο πολλαπλών εμφραγμάτων…
Κι όταν διαμαρτύρεται, όταν λέμε, ακούει διάφορα φληναφήματα για «θετικούς δείκτες», για «μεταρρυθμίσεις», για «επενδυτικές βαθμίδες», και για «ισχυρή οικονομία».
Για την προκοπή του τόπου, με λίγα λόγια, όπως θα έλεγε και ο Αλέξης (ή ο Πάντζας).
Μόνο που ο λογαριασμός στο σούπερ μάρκετ δεν πληρώνεται με δείκτες.
Ούτε το ενοίκιο με επικοινωνιακά σλόγκαν.
Κι ενώ ο πολίτης αγκομαχά, η Ελλάδα έχει αποκτήσει ένα παράξενο πολιτικό σύστημα όπου η εξουσία μοιάζει να έχει μετατραπεί σε αυτοσκοπό!
Δημόσιο χρήμα, απευθείας αναθέσεις, εργολαβίες, κρατικές συμβάσεις, ιδιωτικοποιήσεις των πάντων, και ένα δίκτυο ισχυρών οικονομικών συμφερόντων (κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες ως επί το πλείστον) που δημιουργούν την εντύπωση μιας χώρας όπου κάποιοι βρίσκουν διαρκώς ανοιχτές πόρτες, ενώ οι πολλοί περιμένουν (αδιαμαρτύρητα) στην ουρά.
Το ζήτημα δεν είναι αν κάθε καταγγελία για σκάνδαλο είναι αληθής, ή αν κάθε σύμβαση είναι παράνομη.
Σκάνδαλα, φαινόμενα διαφθοράς, εγκληματικότητα, λαθρομετανάστευση, ατιμωρησία πολιτικάντηδων, πυρκαγιές, πλημμύρες, δυσλειτουργίες του κράτους, και μια διαρκής σύγκρουση γύρω από την (δήθεν) ανεξαρτησία των θεσμών… όλα αυτά συνθέτουν ένα σκηνικό που θα έπρεπε να προκαλεί πολιτικό σεισμό. Όμως .....είπαμε το σύνδρομο της Στοκχόλμης
Ποια είναι η μόνη λύση για έναν γόνο, όταν η χλεύη γίνεται κανόνας;
Ξεπούλημα μέχρι τελευταίας σταγόνας (και κολόνας)…
Γνωρίζεις σε τι σόϊ χώρα ζεις φίλε αναγνώστη;
Ο Βενιζελισμός «πυρπολεί» την Ελλάδα
.jpeg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου