Αρχική Πρωτοσέλιδα world News Google News BBC Reuters CNN Mega Antenna SKAI Alpha Star EΡΤ

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Οι Μαμιδάκης – Μαρινόπουλος είναι η κορυφή του παγόβουνου.



Η Ελλάδα είναι μια χώρα που έχει χάσει την κυριαρχία στις πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις και όλα δείχνουν ότι φτάνει η ώρα να χάσει και τον έλεγχο στις επιχειρήσεις της. Οι σαρωτικές αλλαγές στη διοίκηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και η ξαφνική εμπλοκή στην επιλογή του νέου διευθύνοντος συμβούλου της Τράπεζας Πειραιώς είναι δύο μόνον επεισόδια της προσπάθειας που βρίσκεται σε εξέλιξη για να ελεγχθούν μέχρι το τέλος του χρόνου οι ελληνικές τράπεζες από ξένους παράγοντες και κερδοσκοπικά funds.
Τις τελευταίες ώρες έχει ξεσπάσει θύελλα για το θέμα της αντικατάστασης  των μελών του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου Xρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ).
Μιλάμε για τα τέσσερα ελληνικής καταγωγής μέλη, τα ονόματα των οποίων δεν έχουν πλέον και μεγάλη σημασία. Το γεγονός ότι έκαναν διευθύνοντα σύμβουλο πρώην διαχειριστή κεφαλαίων, που πήρε χρυσή αποζημίωση για να αναζητήσει την τύχη του στην παραγωγή και εμπορία ελαιολάδου όχι με επιτυχία και πρόεδρο έναν συνταξιούχο δήμαρχο Σκοπέλου, λέει πολλά.

Για να δούμε όμως ποιά ακριβώς είναι η κατάσταση του προβληματικού ΤΧΣ; Με μια πρόχειρη ματιά ακόμα και ο πλέον καλόπιστος, αβίαστα θα καταλήξει στο ασφαλές συμπέρασμα οτι  στην διοίκηση του ταμείου - όπως βέβαια και στην προηγουμένη- θα έπρεπε να αναρτηθεί επιγραφή με την ένδειξη αποτυχία.

Οι Έλληνες φορολογούμενοι ανέθεσαν στις διοικήσεις του ταμείου να διαχειριστούν περίπου 45 δισ. ευρώ έχουν μείνει περίπου 6 δισ. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι.
Εάν αυτό δεν χαρακτηρίζεται συντριβή τότε θα πρέπει να ξαναγράψουμε το λεξικό. Τί είπατε; Δεν φταίνε οι διοικήσεις αλλά η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ; Να το δεχθούμε, αλλά να ρωτήσουμε τί έκανε η διοίκηση για να την αποτρέψει;

Η "μετατροπή" των €45 δισ. δημόσιας περιουσίας σε ψίχουλα και η ταυτόχρονη μετατροπή της σε ιδιωτική είναι το μεγαλύτερο οικονομικό έγκλημα της νεότερης Ελλάδος αφού πρόκειται για χρήματα φορολογουμένων.
Η ύφεση που ξεκίνησε το 2009 και συνεχίζεται έχοντας καταστρέψει το 25% της οικονομίας μας, εκτός από τις ανθρώπινες τραγωδίες και τις υπόλοιπες επιπτώσεις δημιούργησε και 16.473 κόκκινα δάνεια μεγάλων εταιρειών, 71.000 μικρομεσαίων και 293.500 μικρών και ατομικών επιχειρήσεων. Ο πλούτος των Ελλήνων αφανίζεται και αυτή η ζημία μπορεί να μετρηθεί με τα 413.000 κόκκινα στεγαστικά και τα περί 1,9 εκατομμύρια κόκκινα καταναλωτικά δάνεια.
Ο απολογισμός της οικονομικής και κοινωνικής φρίκης είναι ο θησαυρός που μεθοδεύουν να εκμεταλλευτούν τα λεγόμενα ιδιωτικά κεφάλαια υψηλής μόχλευσης, περισσότερο γνωστά σαν hedge funds ή «γύπες των αγορών».

Ο έλεγχος των ελληνικών τραπεζών από τα κερδοσκοπικά κεφάλαια είναι το μέσο για να εκμεταλλευτούν τις υπεραξίες που κρύβει ο κατεστραμμένος παραγωγικός ιστός. Και είναι εύκολο τεχνικά, καθώς με την απαξίωση τιμών και αξιών αρκούν π.χ. 200 εκατ. για να αποκτήσει ένα hedge fund το 15% της Τράπεζας Πειραιώς, έχοντας έτσι άμεση πρόσβαση σε ένα ενεργητικό, δηλαδή περιουσιακά στοιχεία αξίας 85 δισ. ευρώ. Η συγκεκριμένη τράπεζα διαθέτει στα χαρτοφυλάκιά της το 35% των χρηματοδοτήσεων στις μεγάλες επιχειρήσεις και το 40% των μικρομεσαίων. Και αν αυτό δεν είναι ικανοποιητικό πεδίο για τις επιχειρηματικές επιδιώξεις των hedge funds, ταυτόχρονα επηρεάζει και τα 320 δισ. του συνολικού ενεργητικού των ελληνικών τραπεζών, αφού τα περισσότερα μεγάλα δάνεια είναι κοινοπρακτικά.
Η παράδοση των τραπεζών στους ξένους οδηγεί σε αφελληνισμό των αποφάσεων. Η χώρα ουσιαστικά παραχωρεί την ελληνική επιχειρηματικότητα. Όλα αυτά ακούγονται θεωρητικά, ωστόσο επηρεάζουν άμεσα τον απλό πολίτη και την οικονομία. Αυτές τις ημέρες παρακολουθούν όλοι τις εξελίξεις στον Μαρινόπουλο. Μετά από 100 χρόνια επιχειρηματικής δράσης, η βασική εταιρεία της οικογένειας Μαρινόπουλου κατέρρευσε.
Μπορεί ο κόσμος να νομίζει ότι η προσπάθεια διάσωσης παίζεται στα δικαστήρια ή σε κλειστά επιχειρηματικά συμβούλια, ο πυρήνας, όμως, αυτής της προσπάθειας για να διασωθεί ο μεγαλύτερος εργοδότης της χώρας στις λιανικές πωλήσεις είναι σε ένα τραπέζι στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης με τους εκπροσώπους των τραπεζών Alpha, Εθνική, Πειραιώς και Eurobank αναζητούν τη λύση για να σωθούν θέσεις εργασίας και να αποφευχθεί ένα ντόμινο χρεοκοπιών στην αγορά.
Μπορεί τελικά η προσπάθεια να μην τελεσφορήσει και οι αλλεπάλληλες συσκέψεις να πάνε χαμένες, όμως τι ελπίδες θα είχε ο κ. Φλαμπουράρης ή ο αυριανός διάδοχός του στο ίδιο τραπέζι, αν απέναντί του έχει εκπροσώπους hedge funds;

Το ίδιο έργο παίχτηκε και στην περίπτωση του Βερόπουλου. Όταν η ομώνυμη αλυσίδα σούπερ μάρκετ πιεζόταν, αρχικά συμφωνήθηκε με τις τράπεζες και δόθηκε στον Σκλαβενίτη η θυγατρική Χαλκιαδάκης στην Κρήτη ώστε να μειωθούν οι δανειακές υποχρεώσεις. Οταν ο Βερόπουλος γονάτισε από τα προβλήματα, ο από μηχανής Θεός ήταν και πάλι οι τράπεζες, οι οποίες προώθησαν το deal της απορρόφησης από τη Μy Market της οικογένειας Παντελιάδη.
Ο θησαυρός των κόκκινων δανείων δεν είναι ένας ανώνυμος σωρός από σκουπίδια. Επηρεάζει χιλιάδες θέσεις εργασίας και πολλές γνωστές επιχειρήσεις, όπως τη Euromedica, τη ΜΕΒΓΑΛ, τη Shelman, τη Χαλυβουργική, τη Χαραγκιώνης, την εταιρεία Ι.Χ. Θεοχαράκης, τη Hotel Club Λουτράκι, τη ΒΙΚΗ, τα ξενοδοχεία «Καψής» στα Δωδεκάνησα και πολλές άλλες που έχουν κάνει συμφωνίες για τα δάνειά τους με τις τράπεζες και μπορούν να ανακάμψουν αν η οικονομία σταθεροποιηθεί. Συνολικά το 10% των κόκκινων επιχειρηματικών χαρτοφυλακίων είναι από ξενοδοχειακές μονάδες.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...